ندای درون
درباره سایت
آخرین مطالب
- آیینه
- برگ گل
- ترانه قدیمی رشتی مشتی
- زنی پاکدامن که برای حفظ پاکی تهمت خورد .....تهمت دردناک است
- حکایت گوزیدن ممنوع .شباهت ....
- داستان عبرت اموز
- رفته بودم سوی قبرستان شهر........
- حکایت گوزیدن چسیدن ممنون .شباهت جالب
- اصل تناسخ ...انتقال روح از جسمی به جسم دیگر .........
- دل که تنگ است کجا باید رفت ..مخصوصا این روزها تنها تنهاتراست
امکانات وب
یه روزی تنگ غروب آسمون
میزنم به شیشتون با تیرکمون
او او او
یه روزی تنگ غروب آسمون
میرم از شهرتون ای نامهربون
اوه اوه اوه
اره من رشتیم راه برگشتیم
تو راه رفاقت خیلی ام مشتیم
میزنم به شیشتون با تیرکمون
او او او
یه روزی تنگ غروب آسمون
میرم از شهرتون ای نامهربون
اوه اوه اوه
اره من رشتیم راه برگشتیم
تو راه رفاقت خیلی ام مشتیم
او او او
دل نشسته در غروب ماتم تو
عاشقی مرده دیگه تو عالمه تو!
تو بمون با اون دل نا مهربونت
من میرم با کول باری از غم تو
یک روزی تنگ غروب آسمون
میرم از شهر تو ای نا مهربون!
میزنم به شیشتون با تیرکمون
او او او
هلهلیا هی هی
زلزلیا هی هی
دل به زنجیر غم و غصه اسیره…
تا لب دریا میره تشنه میمیره…
یا شب ها مهتابشو ابرا میدزدند!
یا روز ها خورشیدشو سایه میگیره…
نکنه که بعد از این اسیر غم ها بمونم…
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم مهر ۱۴۰۴ ساعت 8:13 توسط سفید
|
برچسب:
نویسنده: نگار صالح‌پور