ندای درون
درباره سایت
آخرین مطالب
- آیینه
- برگ گل
- ترانه قدیمی رشتی مشتی
- زنی پاکدامن که برای حفظ پاکی تهمت خورد .....تهمت دردناک است
- حکایت گوزیدن ممنوع .شباهت ....
- داستان عبرت اموز
- رفته بودم سوی قبرستان شهر........
- حکایت گوزیدن چسیدن ممنون .شباهت جالب
- اصل تناسخ ...انتقال روح از جسمی به جسم دیگر .........
- دل که تنگ است کجا باید رفت ..مخصوصا این روزها تنها تنهاتراست
امکانات وب
یک نفس ای پیک سحری,
بر سر کویش کن گذری
گو به فغانم، به فغانم، به فغانم
ای که به عشقت زنده منم
گفتی از عشقت دم نزنم
من، نتوانم، نتوانم، نتوانم
من غرق گناهم، تو عذر گناهی
روز و شبم را، تو چو مهری و چو ماهی
چه شود گر، مرا رهانی ز سیاهی
چون باده بجوشم، در جوش و خروشم
من سر زلفت، به دو عالم، نفروشم
یک نفس ای پیک سحری
بر سر کویش کن، گذری
گو که ز هجرش، به فغانم، به فغانم
ای که به عشقت زنده منم
گفتی از عشقت دم نزنم
من، نتوانم، نتوانم، نتوانم
همه شب در ماه و پروین,، نگرم
مگر آید رخسارت در نظرم
چه بگویم، چه بگویم، به که گویم این راز
غمم این بس، که مرا کس، نبود دمساز
یک نفس ای پیک سحری
بر سر کویش کن گذری
گو که ز هجرش، به فغانم، به فغانم
ای که به عشقت زنده منم
گفتی از عشقت دم نزنم
من، نتوانم، نتوانم، نتوانم.
بر سر کویش کن گذری
گو به فغانم، به فغانم، به فغانم
ای که به عشقت زنده منم
گفتی از عشقت دم نزنم
من، نتوانم، نتوانم، نتوانم
من غرق گناهم، تو عذر گناهی
روز و شبم را، تو چو مهری و چو ماهی
چه شود گر، مرا رهانی ز سیاهی
چون باده بجوشم، در جوش و خروشم
من سر زلفت، به دو عالم، نفروشم
یک نفس ای پیک سحری
بر سر کویش کن، گذری
گو که ز هجرش، به فغانم، به فغانم
ای که به عشقت زنده منم
گفتی از عشقت دم نزنم
من، نتوانم، نتوانم، نتوانم
همه شب در ماه و پروین,، نگرم
مگر آید رخسارت در نظرم
چه بگویم، چه بگویم، به که گویم این راز
غمم این بس، که مرا کس، نبود دمساز
یک نفس ای پیک سحری
بر سر کویش کن گذری
گو که ز هجرش، به فغانم، به فغانم
ای که به عشقت زنده منم
گفتی از عشقت دم نزنم
من، نتوانم، نتوانم، نتوانم.
برچسب:
نویسنده: نگار صالح‌پور